ไทย

لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿١﴾

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ﴿٣﴾

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ﴿٥﴾

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٧﴾

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ﴿٩﴾

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ﴿١١﴾

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿١٣﴾

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿١٥﴾

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوْاْ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْاْ بِٱلْمَرْحَمَةِ ﴿١٧﴾

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿١٩﴾