سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى ﴿١﴾
Номи Парвардигори бузурги худро ба покӣ ёд кун,
ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿٢﴾
он ки офарид ва дурустандом кард,
وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿٣﴾
Ва он ки андоза муъайян кард. Сипас роҳ намуд.
وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ ﴿٤﴾
Ва он ки чарогоҳҳоро рӯёнид,
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ﴿٥﴾
сипас хушку сиёҳ гардонид.
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ﴿٦﴾
Ба зудӣ барои ту бихонем, мабод, ки фаромӯш кунӣ.
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ﴿٧﴾
ғайри он чи Худо бихоҳад. Ӯст, ки ошкорову ниҳонро медонад.
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٨﴾
Ва туро ба дини осон тавфиқ диҳем.
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿٩﴾
Агар панд, доданат суд кунад, панд деҳ.
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ﴿١٠﴾
Он ки метарсад, панд мегирад.
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى ﴿١١﴾
Ва бадбахт аз он дурӣ мегирад,
ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿١٢﴾
он ки ба оташи бузурги ҷаҳаннам дарафтад
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ﴿١٣﴾
ва дар он ҷо на бимирад ва на зинда бошад.
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ﴿١٤﴾
Албатта покон наҷот ёфтанд,
وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ﴿١٥﴾
онон, ки номи Парвардигори худро бар забон оварданд ва намоз гузориданд.
بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿١٦﴾
Оре, шумо зиндагии ин ҷаҳонро ихтиёр мекунед,
وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ﴿١٧﴾
ҳол он ки охират беҳтару пояндатар аст.
إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ﴿١٨﴾
Ин сухан дар саҳифаҳои нахустин аст,
صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿١٩﴾
саҳифаҳои Иброҳиму Мӯсо!
