إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ﴿٤﴾
بهڕاستی ههوڵ و کۆششی ئێوه جۆراو جۆره (ههتانه ههوڵ و کۆششی بۆ بهدهستهێنانی بهههشته، ههتانه به پێچهوانهوه به دهست و برده بۆ ئهنجامدانی تاوان و خراپکاری، ههتانه گوێڕایهڵ و ههتانه یاخی... هتد).
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿٥﴾
جا ئهوهی (ماڵ و سامان و زانستی و... هتد) دهبهخشێت و پارێزکار و له خوانرسه...
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٧﴾
ئهوه ڕێگهی چاکه و چاکهکاری بۆ ئاسان دهکهین و سهرئهنجام دهیخهینه خێر و خۆشیهوه.
وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ﴿٨﴾
بهڵام ئهوهی ڕهزیل و دهست نوقاو بێت و خۆی بێ نیاز بزانێت (رهزامهندی خوایی مهبهست نهبێت)...
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ﴿١٠﴾
ئهوه ئێمه ڕێبازی تهنگانه و ناخۆشی بۆ ئاسان دهکهین و سهرئهنجام به دۆزهخی دهگهیهنین.
وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿١١﴾
ئهو کاتهی که دهمرێت و له گۆڕ دهنرێت، ئهو کاتهش که فڕێ دهدرێته دۆزهخهوه ماڵ و سامان هیچ فریای ناکهوێت.
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ﴿١٢﴾
بهڕاستی ڕوون کردنهوهی ڕێبازی هیدایهت و دیاریکردنی بۆ خهڵکی لهسهر ئێمهیه.
وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ﴿١٣﴾
بێگومان دهسهڵاتی بێ سنورمان ههیه بهسهر پاشهڕۆژ و قیامهتدا، ههروهها بهسهر دنیادا.
فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ﴿١٤﴾
جا من ئهوهته ئاگادارتان دهکهم و دهتانترسێنم له ئاگرێک که زۆر بڵێسه دهسێنێت.
لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ﴿١٥﴾
ناچێته ناوی مهگهر کهسانی ناپوخت و دڕنده و خوانهناس نهبێت.
ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٦﴾
ئهوهی حهقیقهت و ڕاستی به درۆ داناوه و پشتی ههڵکردووه (له بهرنامهی خوا).
ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾
ئهو جۆره کهسهی ماڵ و سامانی دهبهخشێت بهوه دڵ و دهروونی خۆی خاوێن ڕادهگرێت...
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ﴿١٩﴾
له کاتێکدا کهکهس چاکهیهکی وای بهسهریهوه نی یه که پاداشت بدرێتهوه.
إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٠﴾
(چونکه) تهنها مهبهستی بهدهستهێنانی ڕهزامهندیی پهروهردگاری بهرزو بڵنده.
